بارونی

این خانه سیاه است امروز برای اولین بار فیلم "خانه سیاه است" را دیدم. مستند تلخی از فروغ فرخزاد درباره جذامیان آسایشگاه بابا باغی تبریز. شاید به دلگیری و زیبایی شعرهایش. جالب است وقتی یک هنرمند دست به آفرینش می زند، همه تراوشات روحش شبیه به هم از آب در می آیند، خواه شعر باشد یا فیلم یا یک قطعه ادبی یا نریشن یک فیلم مستند. خانه سیاه است هم مثل شعرهای فروغ زیبا بود و تلخ. اما خدا را شکر که دیگر خانه سیاه نیست! خدا را شکر که دیگر به ندرت کسی در ایران به جذام مبتلا می شود تا مردم از شهر بیرونشان کنند...

ادامه مطلب