بارونی

خانم خریدار را دو سه بار بیشتر ندیده بودم. بار آخر نشسته بودیم کنار هم در انتظار رتق و فتق کارهای دفترخانه. نیم ساعتی گذشته بود و هنوز کارمان را راه نیانداخته بودند. موبایلم را از کیفم درآوردم و مشغول چک کردن تلگرام شدم . بعد آمدم اینجا و یکی دو تا وبلاگ دیگر و خلاصه مشغول خواندن بودم که خانم خریدار با دلسوزی گفت: خیلی ریزه ها چشات اذیت میشه! مانده بودم از دلسوزیش تشکر کنم یا اعتراض کنم که سر تو توی گوشی من چه کار می کند؟! یاد بیلبوردهای نصب شده در مترو افتادم که به مردم آموزش می دهد در مکانهای ...

امشب شب عاشوراست و فکر میکنم اولین باری است که در چنین شبی در ورزشگاه آزادی مسابقه فوتبال برگزار می شود. چند هفته ای است که حرف و حدیث هایی علیه یا له برگزاری بازی رد و بدل می شود اما در بین تمام اینها یک چیز توجهم را بیشتر از همه به خودش جلب کرده است؛ صحبتهای یکی از بازیکنان کره ای درباره ایران و ایرانیها. برداشتی که او از حضورش در ایران داشته تلخ و برای هر کشوری ناگوار است اما دور از واقعیت نیست. ما مردم مهربانی نیستیم نه با همدیگر و نه با بیگانگان و این یک واقعیت است. کافی است پشت چراغ قرمزی ...

گفت: سلام! منم باز دوباره! گفتم: تو؟! بعد از پونزده سال اومدی بگی چی؟ گفت: رفته بودم فلانجا. مگه خبر نداری؟ گفتم: چرا! کلاغه برام خبر آورده بود، همون پونزده سال پیش. گفت: کلی برات حرف دارما.. گفتم: تمومشو میدونم. کلاغه قبل اومدنت برام خبر آورده بود. گفت: چه کلاغ خوشخبری! حالا کی هست این کلاغه؟ گفتم: برو جلوی آینه یه نگاه بندازی میبینیش! گفت: یعنی چی؟ من برات خبر آوردم؟ گفتم: آره شبا که سرتو میذاشتی با خیال راحت میخوابیدی کلاغ درونت رها میشد میومد سراغم میگفت کجایی چی کار میکنی. چشماش مثل اون سال...