ابد و یک روز!

این چند روز که گذشت وقتم بیشتر به مطالعه درباره بهشت و جهنم گذشت. موضوعی که اگر دیندار نباشی شاید هیچ موضوعیتی برایت نداشته باشد. اما اگر دیندار باشی چه؟ امروز به این فکر میکردم برای ما به اصطلاح دیندارها هم انگار همینطور است. هرچند همه به زبان میگوییم و قلباً هم به آن اعتقاد داریم اما رفتارهایمان چیز دیگری را نشان میدهد.

در طول روز واقعاً چند تا از کارهای بدمان را از ترس آتش جهنم ترک میکنیم؟ چند تا کار خوب میکنیم تا به بهشت برویم؟ اصلاً چقدر در سال به این موضوع فکر میکنیم که بعد از مرگ چه اتفاقی قرار است برایمان بیفتد؟ انگار در ناخودآگاه همه ما این جا افتاده که بهشتی هستیم. شاید اگر کمی فقط کمی به حساب و کتاب خدا ایمان داشتیم و میپذیرفتیم کسانی هر ساعت و هر دقیقه و ثانیه در حال ثبت و ضبط کارهایمان هستند با حساب و کتابتر زندگی میکردیم.

متأسفانه زندگی ابدی برای ما در حد برنامهریزی برای شام و نهار فردایمان و یا یک مسافرت کوچک اهمیت ندارد.

بارونی...