من و ابلیس

هیچ کس به اندازه من تو را درک نکرده است. هیچ کس مثل من تو را لمس نکرده است. هیچ کس مثل من تو را ندیده است. هیچ کس مثل من صدای تو را هر روز بیخ گوشش نشنیده است. هیچ کس مثل من با تو گلاویز نشده است. به هیچ کس مثل من نگفتهاند باید سالها با تو سر و کله بزنم و این سخت است! میدانم ادعای بزرگی است که هیچ کس... هیچ کس... شاید کسان دیگری هم باشند که مثل من تو را درک و لمس کرده باشند، اما...

هنوز صدایت در گوشم زنگ میزند که: «برو ولی بالاخره یه روز میگیرمت!»

پ.ن: به یاد یک کابوس قدیمی از ملاقات من و ابلیس!

بارونی...